S v Soldaat (27/06) [2007] ZANCHC 32 (11 May 2007)

About SAFLII
Databases
Search
Terms of Use
RSS Feeds
South Africa: High Court, Northern Cape Division, Kimberley
SAFLII
>>
Databases
>>
South Africa: High Court, Northern Cape Division, Kimberley
>>
2007
>>
[2007] ZANCHC 32
|

|

S v Soldaat (27/06) [2007] ZANCHC 32 (11 May 2007)

Reportable: Yes /
No
Circulate to
Judges: Yes / No
Circulate
to Magistrates: Yes / No
IN
THE HIGH COURT OF SOUTH AFRICA
(Northern
Cape Division)
Case
No: 27/06
Date delivered: 11/05/2007
FLIP
SOLDAAT APPELLANT
versus
THE
STATE RESPONDENT
JUDGMENT
ON LEAVE TO APPEAL
MOKGOHLOA
AJ:
The
appellant appeared before me on two counts of murder. He pleaded
guilty to murder with
dolus
eventualis
as the form of intent and I convicted him accordingly. On 6
September 2006 I sentenced him to 12 years imprisonment on each
count
and ordered that 6 years on Count 2 run concurrently with the
12 years on Count 1. He now seeks leave to appeal against both
conviction
and sentence.
The
appellant’s grounds for leave to appeal prepared by himself and
dated 30 October 2006 are as follows:
AD CONVICTION
“
4.1 Dat
die agbare hof fouteer deur te bevind dat die respondent sy saak bo
redelike twyfel bewys het:
Die agbare
edele het nie voldoende in ag geneem dat die getuies op die toneel
verwerp was.
Die enkele
getuienis van die polisie wie ook nie by die moordtonneel by was
nie.
Die hof het
reeds bevind dat daar nie waarskynlikhede daar is nie maar aanvaar
die minste gelegde getuienis.
Die ander
getuies wie nie aanvang geneem het om die hof ‘n duidelike
prentjie te gee nie is wesenlik en is nie genoegsaam
in ag geneem
ter oorweging van alle gelegde getuienis.
Die eienaar
wie die moord plek gevat het op hom plek wou nie vir die Staat kom
getuienis lewer nie.
Dat die
agbare Verhoorhof fouteer het deur nie die wesenlike
onwaarskynlikhede genoegsaam in ag te neem nie.
In
my weergawe het ek genoem dat hierdie moord by mere getuie aanvang
geneem wie nie die Staat behulpsaam kon wees met ander
getuienis.
Die getuie
beweer dat hy niks kennis dra van die moorde nie in hulle plek
gebeur het.
Daar was nie
net by hierdie getuie daar was ook ander ooggetuies wat nie deur
die Staat getoets was nie.
Die getuie
of oog getuie verander hom weergawe met wat gebeur het aan die
polisie.
Hy
verander hom weergawe oor wie wat sou doen.
Daar kan nie
waarde geheg word aan die Polisie se weergawe alleenlik nie.
Volgens die
ooggetuie het daar niks gebeur in haar teenwoordigheid nie.
Volgens die
ooggetuie was daar nooit mense wat skoor gesoek het nie.
Volgens die
ooggetuie was daar nooit Polisie aangebied om te reg en
geregtigheid laat skied nie.
Die Polisie
het bevind dat hulle nie gunstig was die ooggetuie maar tog
aanvaar die hof die bly weergawe nie.
Die polisie
hoor of het met hoorsê getuienis hulle getuienis aangepas om ‘n
saak te kan het of bewys.
AD SENTENCE
1. Die
geleerde Landdros/Streeklanddros het gefouteer ten opsigte
1.1 My
persoonlikheid in ag te neem en my ‘n tweede kans te gee nie ‘n
gehardadige misdadiger nie.
1.2 Nege jaar
per klag op te lê en nie ‘n sameloping nie.”
The
appellant who was legally represented pleaded guilty to the charge
and tendered a statement in terms of section 112(2) of the
Criminal
Procedure Act 51 of 1977
. It is necessary that the contents of this
guilty-plea statement be fully reflected:
“
Ek,
Flip Soldaat is die beskuldigde in hierdie saak. Ek pleit skuldig
aan 2 klagtes van moord. Ek erken: Dat ek op of omtrent 25
Desember
2005 en te of naby Saaiplaas, Niekerkshoop, in die distrik van Hay
was. Dat ek aldaar vir beide die oorledenes Godfrey
Moos en Alfred
Lewis Moos, aangerand het deur elkeen van hulle eenkeer met ‘n mes
te steek. Dat die gemelde Godfrey Moos en Alfred
Lewis Moos op 25
Desember 2005 dood is as gevolg van die beserings wat ek hulle
toegedien het. Ek het die dag van die voorval geweet
dit is verkeerd
om ‘n mens dood te maak. Ek het die dag van die voorval roekeloos
opgetree deur met die mes na die oorledenes
te steek, terwyl ek besef
het dat ek hulle moontlik ernstig kon beseer of kon dood, maar ek het
desnieteenstaande voortgegaan om
hulle te steek. Die gebeure van die
dag was die volgende: Die betrokke aand ongeveer 19h00 was ek by my
huis saam met my suster
Elizabeth. Ons het bier gedrink en ek was
lig onder die invloed van drank gewees. Die twee oorledenes het by
my huis opgedaag en
my suster begin vloek. Ek het hulle versoek om
my huis te verlaat en beide van hulle het gesê dat ek sal nou kom
sien wat gebeur.
Hulle het toe geloop. Ongeveer 21h00 het ek en my
suster na ‘n ene Matroos se huis gestap. Ek, my suster en nog 5
ander persone
het wyn gedrink. Ek was redelik sterk onder die
invloed van drank gewees. Die twee oorledenes het toe daar opgedaag
en weereens
moeilikheid begin soek. Godfrey het voor my gestaan
terwyl Alfred agter my gestaan het. Ek het op ‘n stoel gesit.
Alfred het
my op die skouer getik met sy vuis en ek het hom versoek
om op te hou maar hy wou nie. Ek het my toe vererg en het kwaad
geword
en het opgevlieg en eenkeer met die mes na Alfred gesteek en
ek het ook eenkeer na Godfrey gesteek omdat ek bang was hy sou my
aanval.
Hulle twee het toe uitgehardloop na buite en ek het in
Matroos se huis agter gebly. Na ‘n ruk is ek deur die polisie
gearresteer
by Matroos se huis. Ek het bitter spyt oor my optrede en
het berou oor dit wat ek gedoen het, daarom pleit ek skuldig.”
The
effect of the guilty plea is more or less the same as where an
accused closes his/her case when the State has a strong
prima
facie
case against such accused. The difference is that by pleading
guilty the appellant removed any vestige of a dispute that might
have existed between himself and the State. See
S
v Sparks and Another 1972(3) SA 396 (A) at 408
.
I
find it very difficult to reconcile the appellant’s grounds for
leave to appeal on his conviction and his plea. In his grounds
for
leave to appeal the appellant make mention of evidence of witnesses
whilst no witness testified during the trial. Mr Cloete,
for the
appellant, could not explain this point either.
Kgomo
JP
said the following in
S
v N Julie
case
no
CA&R 7/2004
(unreported and
Olivier
J
concurring):
“
Ek
weet nie wat besiel die appellant om te appelleer nie. Dit word nou
amper ‘n algemene verskynsel in tronkapélle dat appellante
wat
skuldiggepleit het sonder enige motivering hulle skuldigbevindings
ter side gestel wil hê. In
Sv
RM Visagie:
saakno CA&R 254/2003 (Kimberley), gelewer 14/09/2004,
Ongerapporteer (
Kgomo
RP et Majiedt R
)
het ek in ‘n soortgelyke geval soos volg opgemerk:
‘
Dit
wil my voorkom asof hierdie ellelange inkubasietydperk eerder die
gedagte by die appellant laat ontkiem het om sy skuldigbevinding
in
gedrang te bring. Indien daar ‘n redelike moontlikheid bestaan dat
‘n beskuldigde gedreig of onbehoorlik beïnvloed is om
skuldig te
pleit behoort ‘n hof ingevolge Art 113 van die Strafproseswet 51
van 1977 op te tree om ‘n pleit van skuldig na een
van onskuldig te
verander.’”
Having regard to
the appellant’s grounds of leave to appeal I am convinced that
there are no prospects of success against conviction.
The
appellant’s personal circumstances and other factors were placed
on record. I found that there are substantial and compelling
circumstances that warranted the departure from the imposition of
the prescribed minimum sentence. I also took into account the
triad
enunciated in
S
v Zinn 1969(2) SA 537 (A) at 540 G
and all other relevant factors applicable to sentencing.
Having
regard to the a foregoing I am satisfied that there are no prospects
of success on appeal on sentence as well.
I therefore
make the following order:
The application
for leave to appeal against both convictions and sentences is
dismissed.
______________
FE MOKGOHLOA
ACTING
JUDGE
NORTHERN CAPE
DIVISION
For
the Appellant :
Adv.
J. Cloete
:
Instructed by the Leagal Aid Board
For
the Respondent :
Adv.
W. Bagananeng
:
Instructed by the Director for Public Prosecution