About SAFLII
Databases
Search
Terms of Use
RSS Feeds
South Africa: Western Cape High Court, Cape Town
SAFLII
>>
Databases
>>
South Africa: Western Cape High Court, Cape Town
>>
2016
>>
[2016] ZAWCHC 205
|

|

S v Amerika (SS22/2016) [2016] ZAWCHC 205; 2017 (1) SACR 532 (WCC) (1 December 2016)

SAFLII
Note:
Certain
personal/private details of parties or witnesses have been
redacted from this document in compliance with the law
and
SAFLII
Policy
IN
DIE HOOGGEREGSHOF VAN SUID-AFRIKA
(WES-KAAPSE
AFDELING, KAAPSTAD)
SAAKNR:
SS22/2016
In
die saak tussen:
DIE
STAAT
Teen
JEROME
AMERIKA
UITSPRAAK:
1 DESEMBER 2016
HENNEY, R
Inleiding
[1]
Die beskuldigde staan tereg op 7 aanklagte voortspruitend uit twee
insidente op onderskeidelik 7 April 2015 en 27 Februarie
2016,
waartydens twee slagoffers betrokke was.  Ten opsigte van die
eerste insident, beweer die Staat dat die beskuldigde
die volgende
oortredings gepleeg het:
Aanklag
1:
Ontvoering:
die Staat beweer dat die beskuldigde op of ongeveer 7 April 2015, en
te of naby Paarl Oos, opsetlik en wederegtelik
vir H. C. ontneem het
van haar  vryheid van beweging, deur haar met ‘n byl te
dreig en haar te dwing om saam met hom
te loop.
Aanklag
2:
Verkragting,
ter oortreding van artikel 3 van die Strafregwysigingswet (Seksuele
misdrywe en verwante aangeleenthede), wet 32 van
2007 (“die
wet”), deurdat beskuldigde op dieselfde datum en plek soos
genoem in klag 1 opsetlik en wederegtelik ‘n
handeling van
seksuele penetrasie met H. C. gepleeg het, deur sonder haar
toestemming sy penis in haar vagina te druk.
Aanklag
3:
Verkragting,
ter oortreding van artikel 3 van die wet, deurdat beskuldigde op
dieselfde datum en plek soos genoem in klag 1, egter
op ‘n
later tydstip gedurende die dag, weereens opsetlik en wederegtelik ‘n
handeling van seksuele penetrasie met H.
C. gepleeg het, deur sonder
haar toestemming sy penis in haar vagina te druk.
Ten
opsigte van aanklagte 2 en 3, beweer die Staat dat die bepalings van
artikel 51 (1) van Strafregwysigingswet 105 van 1997 (“die

Strafregwysigingswet”) van toepassing is: die ten laste gelegde
misdrywe word in Deel 1 van Bylae 2 van die wysigingswet
gelys,
siende dat die klaagster meer as 1 keer deur die beskuldigde, ‘n
medepligtige of mededader, verkrag is.
Met
betrekking tot die tweede insident, beweer die Staat dat die
beskuldigde die volgende oortredings gepleeg het:
Aanklag
4:
Ontvoering
van ‘n minderjarige: deurdat die beskuldigde op 27 Februarie
2016, te of naby I. straat, Groenheuwel, Paarl, opsetlik
en
wederegtelik vir S. C. – ‘n 10 jarige meisie –
ontvoer het deur haar te verwyder vanuit die wettige toesig
en beheer
van P. C. en/of M. C., haar moeder en/of voog, met die opset om haar
vanuit sodanige wettige beheer en toesig te verwyder.
Aanklag
5:
Verkragting:
deurdat die beskuldigde op dieselfde datum en plek as in klag 4
genoem, opsetlik en wederegtelik ‘n handling
van seksuele
penetrasie met S. C. – ‘n 10 jarige meisie –
gepleeg het, deur sonder haar toestemming sy penis
of ‘n ander
onbekende voorwerp, in haar vagina te druk.
Aanklag
6:
Verkragting:
deurdat die beskuldigde op 27 Februarie 2016, op dieselfde datum en
plek  as genoem in klagte 4 en 5, opsetlik
en wederegtelik ‘n
verdere handeling van seksuele penetrasie met S. C. gepleeg het, deur
sonder haar toestemming sy penis,
of ‘n ander onbekende
voorwerp, in haar anus te druk.
Met
betrekking tot aanklagte 5 en 6, beweer die Staat dat die bepalings
van artikel 51 (1) van Strafregwysigingswet van toepassing
is: die
ten laste gelegde misdrywe word in Deel 1 van Bylae 2 van die
wysigingswet gelys, siende dat die klaagster onder die ouderdom
van
16 was, alternatiewelik verkragting waarby ernstige liggaamlike leed
toegedien was.
Aanklag
7:
Moord:
deurdat die beskuldigde op 27 Februarie 2016, op dieselfde plek as
genoem in aanklagte 4, 5 en 6, opsetlik en wederegtelik
vir S. C., ‘n
10 jarige meisie, gedood het deur haar te wurg, met ‘n
onbekende voorwerp oor die kop te slaan, met ‘n
skerp voorwerp
te steek, en/of op ‘n ander wyse onbekend aan die Staat.
Met
betrekking tot hierdie aanklag beweer die Staat dat die bepalings van
artikel 51 (1) van Strafregwysigingswet van toepassing
is: die
beskuldigde het die slagoffer gedood tydens of na die uitvoering, of
gepoogde uitvoering, van een van die volgende misdrywe,
te wete
verkragting of moord, welke misdryf beplan was en/of die slagoffer
moontlik sou kon getuienis lewer, of getuienis gelewer
het, ten
aansien van ‘n misdryf soos genoem in Bylae 1 van die
Strafproseswet 51 van 1977 (“die Strafproseswet”).
Die
beskuldigde word bygestaan deur Advokaat Theunissen, terwyl Advokaat
Marshall die Staat verteenwoordig.
[2]
Die beskuldigde het onskuldig gepleit op al die aanklagte, en het
verkies om sy reg tot stilswye uit te oefen.  Hy het
geen
pleitverduideliking aangebied nie.  Hy het wel sekere formele
erkennings gemaak in terme van artikel 220 van die Strafproseswet,

wat uiteengesit word in bewysstuk “A”. Die hof sal tydens
hierdie uitspraak na die erkennings verwys, indien en soos
nodig.
[3]
Die Staat het die volgende getuies geroep: Konstabel Gretched Muller,
Dr Deidre Abrahams, P. C., N. L. (“Ouboeta”),
V. L., J.
C., Sersant Willem Ockhuis.  Die beskuldigde het in sy eie
verdediging kom getuig en ook vir Charlotte Adams geroep
as getuie.
Die hof sal hul getuienis in chronologiese volgorde opsom.
[4]
P. C.
het getuig dat sy woonagtig is te I. straat […],
Paarl.  Ten tyde van die insident het die oorledene, die
oorledene
se moeder (M.), vader (Sean) en broer (J.), saam met haar
gewoon in ‘n buitegebou meer algemeen bekend as ‘n
“Wendy”
huis (“die Wendy huis”).  Op
dieselfde perseel staan ook ‘n baksteen gebou wat dien as die
primêre
woonhuis (“die woonhuis”). V. en “Ouboeta”
het in die woonhuis gewoon.  Aangeheg aan die woonhuis,
is ‘n
klein stoorkamer/pakkamer (“pakkamer of stoorkamer”),
waarin V. en ‘n ander persone wat ook op die
perseel woonagtig
is, van hul besittings gestoor het. Gedurende Februarie 2016 het H.
en die beskuldigde – wat aan haar bekend
was – in die
stoorkamer gewoon.
[5]
Die laaste keer wat die getuie die oorledene lewend gesien het, was
Saterdag die 27ste Februarie 2016. Ongeveer 11vm het die
oorledene en
haar moeder eiers en voorafbetaalde elektrisiteits eenhede gaan koop
– die oorledene het egter alleen teruggekeer
met die aankope.
Die getuie het op die perseel agtergebly met die oorledene se jonger
suster, Chandré. Op hierdie tydstip
was die beskuldigde in die
stoorkamer. Nadat die oorledene teruggekeer het, het sy vir haar van
die eiers gaar gemaak, geëet,
haarself gaan was en aangetrek, en
op die bed in die Wendy huis gaan lê.
[6]
Die getuie is saam met Chandré na die bure wat oorkant hulle
gebly het en het buite in die werf gesit.  Van waar
die getuie
gesit het, het sy ‘n onbelemmerde uitsig op die Wendy huis
gehad, en het sy gesien dat die beskuldigde in en uit
die Wendy huis
beweeg het. Na ‘n ruk het sy opgestaan en teruggegaan na die
Wendy huis.  Sy het Chandré op die
bed neergelê en
opgelet dat die oorledene nogsteeds op die bed gelê het.
Op daardie stadium was die beskuldigde
in die werf, en het hy haar
vir ‘n stukkie brood en geld gevra.  Sy het vir hom die
brood gegee, maar het nie enige
geld gehad nie.  Sy is terug na
die oorkantste bure, en het gemerk dat die beskuldigde die perseel
verlaat het en in die rigting
van die winkel geloop het.
[7]
Later het hy teruggekeer en het na die stoorkamer gegaan.  Sy
het weer na die Wendy huis gegaan, en het gesien dat die
oorledene
nie meer daar was nie.  Sy het die mense in die onmiddellike
omgewing gevra of enige van hulle die oorledene gesien
het.  Op
hierdie stadium het die beskuldigde weer die perseel verlaat en sy
het hom nie gevra of hy geweet het waar die oorledene
haar bevind
nie.  Later het die oorledene se moeder daar aangekom, en die
getuie het haar meegedeel dat sy nie weet waar die
oorledene is nie.
Die getuie het toe na die oorledene se skoolvriende gegaan om uit te
vind of die oorledene by enige van
hulle was.  Hulle het haar
egter ook nie gesien nie.  Die oorledene se ouma is gekontak, sy
het egter ook nie geweet
waat die oorledene was nie.
[8]
Hulle het die area rondom die huis deursoek, en het ook onder die
beddens in die huis gekyk, maar kon haar nie kry nie. Sy nie
op
daardie stadium daaraan gedink om in die stoorkamer te kyk nie.
Hulle soektog het gedurende Saterdagaand en tot Sondagoggend

voortgeduur.  Hulle het plaaslike hospitale gekontak om uit te
vind of die oorledene daar is, en daarna het hulle na die polisie

gegaan. Daardie Sondagoggend terwyl hulle na die oorledene gesoek
het, was die beskuldigde in die stoorkamer.  Sy het ongeveer

12nm op die Sondag na die beskuldigde gegaan waar hy in die
stoorkamer was, en hom gevra om ‘n vuur aan te steek sodat
hulle
kon vleis braai.  Die stoorkamer se deur was halfpad oop.
[9]
Die beskuldigde het die deur toegemaak en aangedui dat hy die deur
wou toehou om die rook en hitte uit die stoorkamer te hou.
Daardie
selfde Sondag het sy na die agterkant van die woonhuis gegaan, soos
aangedui op fotos 61 en 62 van die foto album, bewysstuk
“E”
(in die area waar ‘n wit tafel staan met plante bo-op).
Sy het opgelet dat die geel emmer waarin sy
slegs weke tevore ‘n
laken en ‘n gestreepte kombers gesit het, toe slegs die laken
bevat het.  Die kombers het
aan “Ouboeta” behoort en
sy het dit in die emmer gesit om dit te was.  Die oorledene kon
ook daardie Sondag steeds
nie opgespoor word nie.  Sy het die
Maandag gaan werk en 4:30 teruggekom.
[10]
Later het sy na die woonhuis gegaan om water in ‘n vrieskas in
een van die kamers te sit.  Sy het ‘n vreemde
reuk
opgemerk.  Sy is weer buitentoe.  Later het V. na haar
gekom en aangedui dat iets onaangenaam ruik.  Die reuk
het van
binne-in die huis gekom.  Sy is weer in die kamer in die
woonhuis in en het die bed opgelig.  Sy het iets raakgetrap.

Sy het ‘n swart sak van onder die bed uitgetrek en het ‘n
Checkers sak wat daaroor was, afgetrek.  Die Checkers
sak was
oor die oorledene se kop.  Die liggaam was in die rooi
gestreepte kombers toegedraai en was met draad vasgebind.
Op
die tydstip wat die liggaam ontdek is, was die beskuldigde nie in die
huis nie.  Hy het eers later opgedaag toe die polisie
reeds op
die toneel was.
[11]
Konstabel Muller
het getuig dat hy die eerste
polisiebeamte op die toneel was, op Maandag 29 Februarie 2016, teen
ongeveer 19:00.  Hy bevestig
die getuienis van P. C. dat daar ‘n
eienaardige reuk in die huis was en dat die oorledene se liggaam,
toegedraai in ‘n
kombers en plastiek sakke, onder ‘n bed
gevind is.  Hy het ook bevestig dat die oorledene die Sondag as
vermis aangemeld
is en dat hulle die Sondag en Maandag na haar gesoek
het.  Hy het getuig dat tydens ‘n gesprek met P., sy
aangedui het
dat sy die beskuldigde vroeër daardie dag gesien
het met die kombers waarin die oorledene se liggaam toegedraai was.

Sy het verder aangedui dat die kombers gewoonlik in die stoorkamer
was waar die beskuldigde geslaap het.
[12]
Sy het die beskuldigde ook met ‘n ander kombers gesien, wat hy
op die wasgoedlyn gehang het.  Sy het ook die beskuldigde
vroeër
daardie dag in die woonhuis gesien. Hy het aan haar gesê dat hy
besig was om een van die kamers skoon te maak.
Dit was dieselfde
kamer waar die oorledene se liggaam gevind is.  Hy het daarna
verdwyn. Sy het die beskuldigde vanaf sy tienerjare
geken. Terwyl
Konstabel Muller besig was op die toneel, het die beskuldigde oor die
“vibracrete” muur aan die agterkant
van die perseel
gespring.  Lede van die publiek wou hom aanrand.  Hy is
deur die polisie in hegtenis geneem en van die
perseel verwyder.
[13]
Dr Abrahams
het in 1992 as dokter gekwalifiseer.
Sy is sedert 1995 ‘n senior spesialis in forensiese patologie.
Vanaf 2003
tot op die datum wat sy getuig het, was sy gestasioneer by
die Forensiese Patologiese Dienste, Paarl.  Op 29 Februarie 2016

is sy uitgeroep na ‘n toneel by I. straat [...], waar die
liggaam van ‘n jong meisie gevind is.  Die liggaam was

gedeeltelik onder ‘n kombers en gedeeltelik daarin toegedraai.
Die onderste helfte van die liggaam was ook in ‘n swart

plastiek sakke toegedraai. Dit was verder toegedraai in ‘n
oranje/geel kleurige mat. Die oorledene se kop was bedek met ‘n

rooi Checkers sak.  Die liggaam was opgeblaas en daar was tekens
van swart verkleuring.  Na raming het die dood ongeveer
48 uur
voor die liggaam ontdek is, ingetree. Volgens Dr Abrahams se skatting
is die oorledene gedurende die vroeë namiddag
tussen 12h00 –
14h00 op 27 Februarie 2016 oorlede.
[14]
As redes vir haar skatting het sy die volgende aangevoer: die
opgeblaasde toestand van die lyk; die mate van ontbinding en
die feit
dat die liggaam steeds tekens van rigor mortis getoon het; die
ontwikkelingsfase van vlieë asook die larwes van die
vlieë;
die ontwikkeling van maaiers; asook die feit dat daar aanduidings van
knaagdier aktiwiteit aan die oorledene se vingerpunte
was, wat sy
toegeskryf het aan moontlike blootstelling aan knaagdiere.  Sy
het ‘n indringende wond opgemerk aan die
linker voorkant van
die borskas, wat strook met ‘n besering wat voor afsterwe met
‘n skerp voorwerp toegedien is. Sy
het verder getuig dat die
omgewings temperatuur asook die feit dat die liggaam toegedraai was,
die ontbindingsproses sou versnel
het.
[15]
Sy het op 1 Maart 2016 ‘n lykskouing gedoen.  Haar hoof
bevindings was: ‘n besering aan die kop, wat vermoedelik
deur
veelvuldige houe met ‘n stomp voorwerp veroorsaak is; ‘n
steek wond tot die borskas; asook ernstige beserings
aan beide die
vagina en die anus, wat strook met seksuele penetrasie van beide die
vagina en anus. Die beserings aan die vagina
en anus is
pre-mortem
toegedien – die oorledene was steeds lewend toe hierdie
beserings opgedoen is.  Die oorsaak van dood was verwurging.
[16]
H. C.
was die volgende getuie.  Sy is die suster
van die oorledene, M. C. is haar moeder.  Die beskuldigde was
haar mansvriend
en hulle het ‘n dogtertjie wat gebore is uit
die verhouding tussen hulle, van 3 jaar oud.  In die tyd wat sy
met hom
was, het hulle ‘n stormagtige verhouding gehad en sy
het op ‘n stadium ‘n interdik teen hom uitgehaal.
Die eerste interdik wat sy teen hom uitgehaal het was in 2013.
Die tweede een was in 2015.  Die eerste interdik het sy
nie
verder opgevolg nie en dit was net ‘n interim interdik.
Daar was nooit ‘n finale interdik toegestaan omdat
hy haar nie
verder gepla het nie. Hulle het na die eerste interdik weer op ‘n
stadium die verhouding hervat.
[17]
Op 8 April 2015 het sy aansoek gedoen vir ‘n tweede interdik.
Dit was nadat hy op Sondagaand 6 April 2015 by die
huis aangekom het
met ‘n byltjie, haar gedreig het en gesê dat hy vir haar
teen die kop sal kap daarmee.  Hy wou
toe weer met haar in ‘n
verhouding betrokke raak. Daarna het hy geloop. Die volgende oggend,
die 7de April 2015, terwyl sy
oppad werk toe was, het die beskuldigde
vanaf die agterhuis gekom en vir haar gesê sy moet haar bek hou
anders gaan hy haar
kap met die byltjie en dat sy met hom moet stap.
[18]
Sy het saam met hom gestap, oor ‘n treinspoor en oor ‘n
rivier se brug, waarna hy ‘n stok geneem het en haar
daarmee
oor die kop geslaan en oor haar hand. Sy het oopwonde opgedoen.
Daarna het hy gesê dat hy met haar geslagsgemeenskap
wil hê
en dat hy niks wil hoor nie.  Daarna het hy haar na die oorkant
van die brug na ‘n bos en hy haar weer
gevra om met hom seks te
hê.  Hierop het sy gevra as sy ja sê of hy haar sal
uitlos.  Hy het toe niks gesê
nie.  Hy het toe met
haar geslagsgemeenskap gehad, sy wou nie met hom geslagsgemeenskap
gehad het nie.  Sy het hom toegelaat
om dit te doen want sy wou
gehad het hy moet haar los, want hy het vir haar gedreig om met hom
seks te hê.  Nadat hy
klaar met haar was, het hy gesê
sy moet verder met hom loop tot aan die anderkant van die brug. Hy
wou ‘n sigaret koop.
Sy het vir hom geld gegee daarvoor.
Sy het gedink op daardie stadium hy gaan haar uit los.
[19]
Sy moes toe verder met hom loop tot aan die anderkant van die rivier
tussen die bosse.  Hy het haar toe meegedeel dat
hy haar nie
gaan los nie, en as hy nie vir haar kan kry nie, kan niemand haar kry
nie.  Hy het toe vir haar gesê dat
hy weer met haar
geslagsgemeenskap wil hê.  Sy het haar nie teëgesit
nie.  Sy het probeer om met hom te praat
en vir hom gesê
dat sy vir hom gaan terugvat. Hulle het toe seks gehad vir ‘n
tweede keer. Hy het ook aan haar gesê
dat hy sal haar vrek maak
en vir haar daar in die rivier gooi.
[20]
Sy het ook terwyl hy met haar seks gehad het die tweede keer niks
gesê nie.  Nadat hulle klaar was in die veld,
sy was bang
dat hy vir haar sal seer maak.  Sy het hom toe meegedeel dat sy
hom sal terugvat as hy sal ophou om dwelms te
gebruik.  Sy het
hom toe meegedeel dat hy vir berading moet gaan.  Nadat hulle
klaar was in die veld, het sy teruggegaan
huis toe.  Toe sy by
die huis kom, het sy vir haar ma vertel wat gebeur het.  Haar ma
het haar aanbeveel om ‘n
interdik te kry.  Op die volgende
dag 8 April 2015 het sy ‘n interdik by die hof gaan kry.
[21]
Sy het niks verder gedoen met betrekking tot die voorval nie.
Sy was nie by die dokter nie, sy was ook nie by die polisie
nie.
Sy moes teruggegaan het na die hof toe op 28 Mei 2015 vir ‘n
finale interdik.  Hy was ook daar op die betrokke
dag.  Toe
hy by die hof met die bewerings wat sy gemaak het gekonfronteer word
oor wat gebeur het op 8 April 2015, het hy
net gelag. Sy het nooit ‘n
saak gemaak by die polisie nie. Hulle was ook uitmekaar uit op
daardie stadium. Sy het hom weer
op ‘n stadium ontmoet in
November 2015 en hulle het besluit om die verhouding te hervat nadat
hy vir haar gesê dat
hy verander het en dat hy werk en by sy
ouers woonagtig is. Sy het toe besluit om vir hom ‘n kans te
gee.  Sy het op
daardie stadium gebly by haar ma in I. straat in
die Wendy huis.  Daarna het hy vir haar daar gereeld kom kuier
oor naweke
en in die week, en hy het daar ook kom slaap.
[22]
In Januarie 2016 het hy in die stoorkamer ingetrek en kom bly in die
agterkant van die huis.  Hulle het op ‘n kartondoos
wat
platgemaak is geslaap met komberse.  Aan die begin was haar
moeder nie tervrede met die feit dat hy daar kom bly het nie.

In daardie week voordat die oorledene gesterf het, het sy by haar
ouma gaan woon op Ashanti Plaas.  Sy wou weg van die beskuldigde

kom omdat hy nie wou werk nie.  Sy het gebly by haar ouma tot
Sondag 28 Februarie 2016 en sy het hom daar agtergelaat.
Hy het
haar gebel op Vrydag 26 Februarie 2016 en wou geweet het wanneer sy
huistoe kom, en hy wou ook geweet het of hy plaas toe
kan kom.
Hy het weer vir haar op Saterdag 27 Februarie 2016 gebel en met haar
gepraat oor die foon. Hy wou by haar weet of
hy kan deurkom na haar
toe en vir haar toe gesê as hy kan deurkom, dat sy die venster
vir hom moet oopmaak.  Hy het
toe nie gekom nie.
[23]
Op Sondag 28 Februarie 2016 het sy ‘n oproep gekry dat die
oorledene, haar suster, weg is sedert die Saterdag.
Sy het toe
besluit om huis toe te gaan.  Sy het eers tussen 9h00 en 10h00
daar by die huis aangekom.  Nadat sy haar sak
neer gaan sit het
in die Wendy huis, het sy na die stoorkamer toe gegaan en het die
beskuldigde daar gesien lê.  Sy
het hom meegedeel dat hy
moet opstaan en hom gevra of hy nie miskien weet waar die oorledene
is nie.  Sy het op daardie stadium
in die deur van die
stoorkamer gestaan en sy kan nie onthou toe sy daar aangekom het of
die deur oop of toe was nie.
[24]
Op ‘n stadium het haar ma terug gekom vanaf die polisie af en
sy het toe later saam met hulle vir die oorledene gaan
soek.
Later toe hulle terugkom het hulle gaan braai en die beskuldigde moes
die vuur gemaak het.  Toe hulle klaar gebraai
het, het sy saam
met hom in die stoorkamer gaan sit en eet en sy het hom uitgevra oor
die reuk wat binne in die stoorkamer was.
Hy het aan haar
meegedeel dat dit ‘n muis is wat dood is.  Sy was nie
verder daaroor bekommerd nie.
[25]
Later teen die aand se kant, het hulle gaan lê.  Sy kon
nie geslaap het nie.  Sy het aan die huil geraak en
opgestaan en
gegaan na die Wendy huis en gaan sit by haar ma-hulle.  Hy het
toe later by haar aangesluit en hulle is terug
na die stoorkamer
toe.  Sy het hom toe weer meegedeel van die reuk en hy het haar
gevra om ‘n piering te kry, en hy
het in ‘n poging om
ontslae te raak van die reuk, kruie bossies aan die brand gesteek.
Hy het dit geblaas na die agterkant
van die stoorkamer.  Hulle
het toe later aan die slaap geraak.
[26]
Sy getuig verder dat dit donker daar in die stoorkamer en daar was
geen ligte daarin nie.  Die deur van die stoorkamer
was oop en
hulle het ten alle tye met ‘n oop deur geslaap. Maandag oggend
nadat hulle opgestaan het, het sy vir hom gesê
dat sy die
komberse wil was en hy het aangebied om dit self te doen. Sy het
daarna saam met die ander weer vir die oorledene gaan
soek.  Die
beskuldigde het ook gevra vir Jeyes Fluid wat hy wou gebruik het om
die stoorkamer mee skoon te maak. Die beskuldigde
was agtergelaat by
die huis en hy het gekyk na die twee kinders.  Hulle dogtertjie
en ook na Chandré.  Ouboeta
was op daardie stadium by die
huis.
[27]
Hulle het na ‘n tyd teruggekom.  Sy was honger en sy het
toe iets uit die vrieskas wat in een van die kamers was
gaan uithaal.
Sy het toe ‘n vreemde reuk gekry in die kamer.  Op ‘n
stadium het die beskuldigde gesê dat
hy wil van die pamflette
hê van die oorledene om dit gaan op plak iewers.  Hy is
toe daarna weg van die huis af.
Na ‘n tyd het V. by die
huis uitgekom en vir hulle meegedeel daar is nie iets reg aan die
reuk nie.  Hy het toe ontdek
daar is iets onder die bed in ‘n
sak.  Sy het nie gaan kyk nie.  Later was dit ontdek dat
dit die oorledene se
liggaam is wat onder die bed versteek was.
Toe die liggaam van die oorlede ontdek was, was die beskuldigde nie
by die huis
nie.
[28]
Hy het later by die huis aangekom en was toe nie weer daarna gesien
nie.  Sy het gehoor daar was ‘n rooi en bruin
gestreepte
kombers oor die liggaam van die oorledene.  Volgens haar was dit
Ouboeta se kombers.  Dit was heeltyd in ‘n
emmer daar in
die agterplaas.
[29]
N. L.
of te wel Ouboeta het ook kom getuig.  Hy is
ook woonagtig daar by nr. [...] I. straat, Groenheuwel in Paarl.
Hy is
ook die broer van V. L..  Hy is 59 jaar oud en hy het
standard 3 skool geslaag. Hy het die getuienis van H. sowel as P.
bevestig
oor die gebeure wat plaasgevind het oor die naweek.  Hy
het in 2015 daar op die perseël aangekom en daar kom woon by sy

broer.  Nie veel wat hy gesê het, was in geskil nie.
Hy bevestig die vorige getuienis van die getuies se weergawe
oor waar
hy gebly het en oor die lyk van die oorledene wat daar in die huis
gevind was.  Hy bevestig ook die getuienis van
P. oor die
bewegings van die oorledene Saterdag 27 Februarie 2016.  Hy het
haar gesien die krag inpons by die huis.
Hy het verder die res
van die dag daar in die huis gesit en televisie kyk.  Hulle het
wel vir hom kom vra of hy weet waar
sy is, maar hy het nie geweet
waar sy is nie.  Hulle het die Sondag ook gesoek vir die
oorledene.
[30]
Op Maandag 29 Februarie 2016 was hy by die huis.  Die
beskuldigde was ook daar met die twee klein kinders.  Op ‘n

stadium het die beskuldigde vir hom kom roep en vir hom gesê
dat daar mense is by die hek en dat hulle vir hom soek.
Hy wou
gehad het hy moet kom keer omdat daar ‘n hond was.  Hy het
dit vreemd gevind omdat die beskuldigde gewoond is
aan die hond.
Hy het gesien op ‘n stadium dat die beskuldigde lyk nie lekker
nie en dit het gelyk asof hy vir hom iets
wegsteek.  Hy het toe
gaan kyk waar hy is.  Toe het hy geloop na die hek toe, sien vir
die beskuldigde met ‘n swart
sak op die stoepie by die kombuis
deur.
[31]
Die kombuis deur was altyd toegesluit omdat dit nooit gebruik was
nie.  Dit was op daardie oomblik oop.  Hy het ook
in die
kombuis voetspore opgemerk wat op die nat vloer was, wat hy voor dit
gewas het. Nadat hy klaar was met die mense, het hy
ingegaan en hy
het ‘n stink reuk gekry.  Voor dit was daar nie ‘n
stink reuk nie.  Hy het nie gesien waarheen
die beskuldigde gaan
met die swart sak nie.  Hy het die swart sak bo-op sy arms
gedra. Die beskuldigde het later daar televisie
kom kyk en hy het nie
met hom gepraat nie. Hy het daar vir ongeveer 3 of 4 ure gesit en is
later toe daar weg.  Nadat V. uit
die werk uitgekom het, is die
lyk van die oorledene gekry, en dit toegedraai was in sy kombers.
Die getuie getuig dat hy
‘n beroerte gehad het in 2015 en ten
tye van sy getuienis aflegging, was sy arm nog beseer.
[32]
V. L.
het kom getuig.  Hy is die eienaar van die
huis, nr [...] I. straat, Groenheuwel, Paarl.  Die beskuldigde
het met sy
toestemming in die pakkamer of stoorkamer wat aan die
agterkant van sy huis was, gewoon.  Dit was nadat H. vir hom kom
vra
het of hy daar kan woon.  Die Saterdag toe die kind
weggeraak het, het hy gewerk. Hy is werksaam by die Drakensstein
Munisipaliteit.
Die Sondag en die Maandag was hy ook by die
werk.
[33]
Hy het die Maandag so ses uur by die huis gekom en nadat hy sy motor
ingetrek het, het hy en Magadalena buitekant die woning
gesit.
Ouboeta het hom meegedeel dat hy moet kom ruik daar is iets snaaks
wat ruik in die huis, amper soos ‘n dooie
rot of muis.  Hy
self het agtergekom dat iets nie lekker ruik nie.  Hy het toe in
die kamer gegaan en die slegte reuk
daar in die kamer gekry.  Hy
het vir Ouboeta gesê en Ouboeta sê hy sien niks.  Hy
het toe self daarna iets
gesien en dit uitgetrek, en hy sien toe dit
is ‘n sak.  Volgens sy getuienis was daardie sak nie daar
vroeër die
oggend toe hy werk toe gegaan het nie.  P. het
toe gekom en toe trek sy die sak uit en hy het toe na buite gegaan.
P.
het daarna gesê hulle moet die polisie bel.
[34]
Die kombers wat oor die liggaam was, was sy broer syne. Die oranje
kleurige materiaal mat waarin die liggaam toegedraai was,
was syne.
Dit was in die pakkamer.  Die draad waarmee die liggaam van die
oorledene vasgedraai was, was ook in die pakkamer
en was dit ook
syne. Van die goed wat in die pakkamer was, was ook syne.  Hy
weet nie hoe die goed uit die pakkamer uitgehaal
was nie.  Die
rekenaarskerm is M. syne.  Die draad wat soos uitgebeeld is op
fotos 71 en 72 is die draad wat in die stoorkamer
was.  Die mes
wat uitgebeeld word in foto 75 weet hy niks vanaf nie, dit is nie
syne nie.  Die reën klere wat op
foto 80 uitgebeeld was, is
syne, dit was in ‘n plastieksak.  Die reën klere was
altyd gebêre in die pakkamer.
[35]
Die verdere getuie wat getuig het was
M. C.
, die moeder
van die oorledene, asook H. C..  Haar getuienis is nie in geskil
nie en dit bevestig net die getuienis van H.
C. asook P. C. wie van
te vore getuig het met betrekking tot wat gebeur het gedurende die
naweek van die 27ste Februarie tot 29
Februarie 2016.  Sy
bevestig ook die weergawe van H. C. met betrekking tot die voorval
wat gebeur het op die 7de April maar
was nie ‘n ooggetuie ten
tye van die beweerde verkragting en ontvoering nie.  Haar
getuienis met betrekking tot die
feite in geskil neem derhalwe nie
die saak verder nie.
[36]
J. C.
was die volgende getuie.  Hy is die seun van
Magdalene C..  Die broer van H. C. en ook die oorledene.
Op Saterdag
die 27ste Februarie 2016 was hy glad nie by die huis nr.
[...] I. straat nie.  Hy was op die plaas op daardie stadium.

Hy het die Sondagoggend vroeg huis toe gekom.  Hy kan nie onthou
hoe laat dit was nie.  Op daardie stadium was die beskuldigde

alleen by die huis.  Sy moeder was by die polisie.  Die
beskuldigde was agter in die pakkamer. Die getuie getuig dat
hy
soontoe gegaan het om sy okkapyp te gaan haal.  Dit was binne in
die pakkamer.  Die beskuldigde het daar gelê
en volgens
die getuie toe hy daar aankom, het die beskuldigde daar uitgestorm.
Hy het die okkapyp geneem uit die pakkamer
uit en hy het weer daar
weg beweeg.  Hy is toe weer weg vanaf die huis.
[37]
Hy sê daar het ‘n bruin-room kleurige kombers agter die
deur opgerol gelê.  Dit was Ouboeta se kombers
gewees.
Daar het ook ander komberse gelê wat deel van die beskuldigde
se bed was.  Die kombers wat daar opgerol
gelê was, was
die bruin-room kleurige kombers en dit was dieselfde kombers wat hy
gesien het waarin sy suster toegedraai
gewees het die Maandag toe die
lyk ontdek was.  Hieroor vertel hy dat hy so 3 uur se kant die
Maandag van die werk gekom het
en hy het toe daar by die huis
ingegaan waar Ouboeta was.  Daar was ‘n stink reuk wat in
die lug gehang het wat uit
die kamer uitgekom het.  Ouboeta het
hom toe gevra om te gaan kyk.  Hy het toe onder die bed gaan kyk
en daar het ‘n
swart sak gelê en hy wou nie daar gaan
krap het nie.  Hy het toe vir Ouboeta meegedeel om maar te wag
totdat V. vanaf
die werk kom voordat hulle verder kyk. Die getuie sê
hy het op daardie stadium gedink dit was V. se goed wat V. onder die

bed gesit het.  Hy wou toe nie gaan krap het aan die goed nie.
[38]
Hy sê verder hy het toe uit die huis gegaan en hy het gegaan na
die Wendy huis toe.  So ongeveer 5h30 die namiddag
het P. uit
die werk uit gekom.  Sy het ook ingegaan in die huis in en toe
skreeu sy daar is iets nie reg in die huis nie.
Die getuie sê
hy het toe weer in die huis gegaan.  P. het die bed opgelig.
Hy het in die kamer gegaan.  Hy
het toe die swart sak
uitgetrek.  Daar was wurms onder die swart sak.  Daar was
ook ‘n mat opgerol en dit was met
blinkdraad vasgemaak. P. het
toe gesê hulle moet dit uitlos en die polisie skakel.
[39]
Hy het gesien dit is die dieselfde kombers wat hy die Sondag in die
stoorkamer gesien het agter die deur.  Die sak wat
‘n
Checkers inkopies sak is soos uitgebeeld op foto 35 was gebêre
daar in die stoorkamer en dit was sy moeder se sak.
Die getuie
sê in kruisondervraging verder dat die kombers waar onder en
waarop die beskuldigde sou geslaap het, was op die
grond gewees en
die kombers wat hy gesien het, was agter die deur.  Hy ontken ‘n
stelling van die beskuldigde dat hy
nie hom die Sondag gesien het nie
en hy volstaan by sy getuienis dat die kombers van Ouboeta wel in die
kamer was van die stoorkamer.
[40]
Sersant Willem Ockhuis
die ondersoekbeampte was die
volgende getuie.  Hy het betrokke geraak by die ondersoek van
die saak op dieselfde dag toe die
lyk van die oorledene daar gevind
was op die 29ste Februarie 2016.  Hy getuig verder dat die
polisie die nodige ondersoek
werk gedoen daar.  Hulle het ook
verder die toneel gefynkam vir enige liggaamlike of biologiese
vloeistowwe om te kyk of hulle
enigiets daar kon gekry het.  Die
honde eenheid is toe ontbied om te help met die ondersoek na ligaams
vloeistowwe.
Hulle het oral gesoek.  Hulle het toe in die
stoor of pakkamer waar die beskuldigde geslaap het tekens van
ligaamlike vloeistowwe
gekry.
[41]
Die betrokke aand het hy ook met Ouboeta gepraat wie aan hom sekere
mededelings gemaak het oor die doen en late van die beskuldigde
daai
betrokke dag.  Die beskuldigde is op die betrokke dag deur hom
gearresteer en weggeneem vanaf die toneel af.  Hulle
het
teruggekeer na die toneel die Dinsdag om vir nog leidrade te gaan
soek.  Hy was ook later die dag, dit was die 1ste Maart
2016,
die Dinsdag teenwoordig toe daar ‘n lykskouing op die oorledene
gehou was.  Op daardie spesifieke dag, het hy
ook ‘n
sleutel van die pakkamer gekry en dit gesluit.  Hy is toe weer
na die perseël die Donderdag met ‘n
kollega, Sersant
Beukes.  Hulle het die stoorkamer uitgepak.  Hulle het
afgekom op ‘n rol blink draad en ook ‘n
mes waarvan die
handvatsel toegedraai was met kleedband soos uitgebeeld op fotos 61
en 62.
[42]
Hulle het ook afgekom op ‘n munisipale reënpak asook ‘n
rekenaar se skerm en op die bewysstukke beslag gelê
en dit
verseël en verpak.  Fotos 73 en 74 dui hierdie bewysstukke
aan.  Hy getuig verder dat nadat hulle die stoorkamer
leeg gedra
het, het daar ‘n blink wasbak agter gebly en binne in die blink
wasbak was daar tekens van ontlasting van muise
en fyn stukkies
koerant papier en plastiek wat daarop dui dat daar tekens was van
muise.  Nerens anders het hy tekens van
muise opgemerk nie.
[43]
Hulle het ook gesoek vir die kleredrag wat die beskuldigde die
Saterdag sou aangehad het, maar hulle kon dit nie gekry het
nie.
Die beskuldigde het ook ‘n besering aan sy regter hand gehad.
Hy getuig verder dat daar tekens van bloed
op die rekenaarskerm, die
reënpak en teen die muur was.  Hy het dit gestuur vir
analise en dit was bevind dit was bloed
van die oorledene.
Hulle het ook ‘n sterk reuk van Jeyes Fluid gekry in die
pakkamer.  Nadat die Staat hulle saak
gesluit het, het die
beskuldigde kom getuig.
[44]
Jerome Amerika
Met
betrekking tot die aanklagte van verkragting en ontvoering op H. C.,
getuig hy dat hy en H. in 2011 in ‘n verhouding betrokke
geraak
het.  Hy bevestig ook dat ‘n kind gebore is uit hierdie
verhouding.  Op 7 April 2015 het hulle nie meer
saam gebly nie.
Dit was so 11:00 die oggend, hy het vir haar langs die pad
gekry en hy het toe vir haar gesê hy wil
met haar praat.
Sy wou nie met hom praat nie, toe slaan hy haar met ‘n stok en
toe het hy gesê om met haar te
loop.  Terwyl hulle geloop
het, het hy versoek en dit was op ‘n onwelvoeglike wyse wat hy
dit aan die Hof oorgedra het,
dat sy met hom moet geslagsgemeenskap
moet hê.
[45]
Hulle het toe gegaan na ‘n bos toe en hy het toe met haar
geslagsgemeenskap gehad.  Hulle het toe verder geloop
en hy het
eers by ‘n plek ingegaan waar hy ‘n sigaret gekoop het.
Nadat hy die sigaret gerook het en hy het toe
weer by ‘n plek
gekom, soos hy beskryf het as “ander kant die brug” en hy
het weer op ‘n onwelvoeglike
wyse soos hy dit gestel het aan
die hof vir haar versoek om met hom geslagsgemeenskap te hê.
Die eerste keer en ook
die tweede keer toe hy met haar
geslagsgemeenskap gehad het, het sy niks gesê nie.  Hy sê
hy het nie vir haar
mooi gevra om met haar geslagsgemeenskap te hê
nie.  Beide kere het hy haar versoek om haar broek af te trek.
Nadat hulle klaar geslagsgemeenskap gehad het, het hulle geloop tot
by die stasie en sy het huis toe gegaan en hy het ook huis toe

gegaan.
[46]
Op vrae van die Hof, het hy toegegee hy het wel vir haar die
Sondagaand gedreig en sy was bang vir hom.  Die Sondagaand,
die
6de April 2015 soos sy getuig het, is dit korrek dat hy wel ‘n
hand byltjie in sy sy gehad het.  Hy was wel met
haar in ‘n
argument betrokke en dit was oor hulle kind wat sy nie wou gehad hy
moet sien nie en sy het onderhoud geëis
van sy vader af ten
spyte daarvan dat sy nie wou toegelaat het dat hy die kind moet sien
nie.  Hy het wel vir haar die volgende
oggend ingewag.  Hy
het ook toegegee dat dit wel gelyk het asof sy nie uit vrye wil met
hom wou gegaan het die Maandagoggend
nie en hy sê dit is seker
omdat hy onbeskof was met haar.  Hy gee toe dat sy nie vrywillig
met hom gegaan nie.
[47]
Hy getuig ook dat hy wel bewus is van die interdik wat sy teen hom
gekry het, en hy het nie gestry of beswaar gemaak dat ‘n

interdik teen hom vir haar toegestaan word nie.  Ten aansien van
die tweede voorval, die moord, het hy getuig dat hy wel op
27
Februarie 2016 by die huis was.  Dat hy wel op ‘n stadium
vir P. ‘n sny brood en ‘n vyftig sent gevra
het. Dat hy
so na 2:00 uur vanaf die perseël gegaan het. Hy het gegaan na sy
niggie Charlotte toe en hy het daar geld gaan
soek.  Sy het hom
‘n R20,00 gegee waarna hy dit gebruik het om te gaan rook. Hy
het net so na 4:00 die middag teruggekom.
Op daardie stadium
dink hy P. was nog aan die oorkant van die pad.  P. het op
daardie stadium vir die oorledene begin soek
en gevra waar sy is.
[48]
Sy het eers vir Ouboeta gevra en toe daarna het sy vir hom gevra.
Hy het daarna terug gegaan na die pakkamer waar hy
geslaap het en hy
was heeltyd daar.  Hy het ‘n bietjie gaan lê.
Op ‘n stadium het M. aangekom en aan
haar was ook meegedeel
deur P. dat die kind weg is.  Hy het op ‘n stadium gaan
televisie kyk by Ouboeta.  Hy het
toe weer teruggegaan na die
pakkamer toe om te gaan slaap.  Hy het die volgende dag wakker
geword en P. het hom versoek om
‘n vuur te maak.  Hy het
toe nadat hy die vuur gemaak het, die vleis gebraai en H. het ook in
die loop van die oggend
daar aangekom.
[49]
H. en haar ma het toe na die oorledene gaan soek en daarna het hulle
kom eet.  Hy en H. het die Sondagaand in die pakkamer
geslaap.
Daar was wel ‘n reuk waarvan sy gekla het.  Volgens hom
was die reuk nie so sterk of so skerp nie.
Die Maandagoggend
het H. hom versoek om die stoorkamer skoon te maak en die komberse te
was.  Hy het haar gevra om hom te
voorsien van Jeyes Fluid wat
sy aan hom toe gegee het.  Hy het toe die stukkie vloer waar
hulle geslaap het gewas  met
die Jeyes Fluid.  Die agterste
gedeelte van die stoorkamer was vol goed en toe hy die vloer gewas
het, en die goed nog daar
was.  Die Jeyes Fluid het gehelp om
die reuk weg te vat.  Hy het ook op twee dooie muise afgekom wat
gelê het daar
voordat hy die vloer gewas het.  Daarna het
hy die komberse gewas.  In die tyd het daar mense aangekom wat
vir M. gesoek
het en hy het toe vir Ouboeta gaan sê dat hy met
die mense moet kom praat.  Hy het daarna weer na die agterplaas
toe
gegaan om die komberse te was.  ‘n Tyd daarna het H.
en haar ma teruggekom.  Later het daar ook ‘n polisieman

en vrou gekom.  Hy was nog steeds besig om die komberse te was.
[50]
Die polisie het nie met hom gepraat nie.  Hy was die hele dag by
die huis.  So teen die middag het hy vir H. geld
gevra om twee
biere te gaan koop.  H. het daarna weer gaan soek vir die
oorledene.  Daarna nadat hulle teruggekom het,
het hy toe eers
‘n draai gaan loop.  Hy het toe ‘n pamflet gevat
waarop die oorledene se gesig was en hy het dit
teen ‘n boom
naby die sokkerveld vasgekap.  Hy het later huistoe gekom en toe
sien hy die polisie is daar en hy word
toe later gearresteer.
Hy erken dat dit ‘n bloedkol is van die oorledene wat teen die
muur van die pakkamer gevind
was.
[51]
Hy erken ook dat dit die bloed van die oorledene was wat op die
rekenaarskerm was.  Hy erken ook dat daar ook bloed van
die
oorledene op die reënpak van V. was.  Hy dra nie kennis hoe
die bloed van die oorledene op die goed gekom het nie.
Hy ken
ook nie die reënpak nie.  Hy het dit nie daar gesien nie.
Hy erken wel dat die rekenaarskerm daar in die
stoorkamer was.
Hy weet nie wat van die oorledene geword het nie.  Hy het ook
niks te doen gehad met die oorledene nie.
Hy het ook niks aan
haar gedoen nie.  Hy weet ook nie hoe die oorledene se ligaam
onder die bed in die slaapkamer beland het
nie en Ouboeta vertel nie
die waarheid as hy sê dat hy ‘n swart sak in die huis
ingeneem het nie.  Hy het ook
nie die agter deur oopgemaak nie.
[52]
Die agter deur was oop toe Ouboeta besig was om die kombuis vloer met
die mop af te was.  Hy ontken ook dat hy in die
tyd toe die
mense met Ouboeta gepraat het binne, in die huis was.  Hy was
wel voor die agter deur.  Die Hof sal later
met die evalueëring
van die getuienis wel die verdere getuienis wat beskuldigde gegee het
in kruisondervraging mee handel.
Die beskuldigde is ‘n
geleentheid gegun om ‘n getuie te roep, sy niggie Charlotte
Adams. Haar getuienis was dat die
beskuldigde by haar huis aangekom
het op die namiddag van 27 Februarie 2016, tussen 14h30 –
15h00.  Hy het ‘n
R20,00 by haar kom soek wat sy vir hom
gegee het, en kort daarna so ongeveer 14h40 het hy weer weggeloop.
EVALUERING
[53]
By die evaluering van die getuienis, moet die hof in gedagte hou dat
die Staat sy saak bo redelike twyfel moet bewys.
Behalwe die
mondelinge getuienis wat hier aangebied was, het die Staat ook
verskeie dokumentêre bewysstukke ingehandig wat
nie in geskil
was nie.  Die hof sal daarna verwys waar nodig.  Die
beskuldigde het ook reeds erkennings gemaak met betrekking
tot die
omstandighede rondom die vind van die lyk van die oorledene, die
wegneem van die lyk van die oorledene en die post-mortem
wat
uitgevoer was op die oorledene, die oorsaak van dood en die hoof
post-mortem bevindinge van die patoloog, Dr Abrahams.
[54]
Verder dat bloedmonsters geneem was en dat hierdie bloedmonsters van
die oorledene vergelyk was met die bloed wat teen die
muur aan die
binnekant van die stoorkamer, op die rekenaarskerm en die reënpak.
Met betrekking tot die voorval op 7 April
2015, berus die saak van
die Staat op die getuienis van H. C..
[55]
Haar getuienis was dat die beskuldigde vir haar op die aand van die
6de April gedreig het en vir haar ingewag het die volgende
dag, die
7de April 2015 en daarna geslaan het met ‘n stok en gedwing het
om met haar te gaan en daarna met haar geslagsgemeenskap
gehad het op
twee geleenthede.  Volgens haar, het sy nie eerstens vrywillig
met hom gegaan nie, en tweedens, toe hy met haar
geslagsgemeenskap
gehad het op hierdie twee geleenthede, het sy nie vir hom toestemming
gegee nie.
[56]
Die beskuldigde het aanvanklik gesê dat die klaagster vrywillig
met hom geloop het en ook dat sy ingestem het om met
hom
geslagsgemeenskap te hê.  By nadere ondervraging, het hy
aanvanklik teesinnig toegegee dat die klaagster nie vrywilliglik
met
hom geloop het nie.  Hy het later ook toegegee dat die klaagster
ook nie vrywilliglik met hom geslagsgemeenskap gehad
het nie.
Hy het toegegee dat hy ook op daardie stadium nog altyd die hand
byltjie gehad het en hy het toegegee dat die klaagster
bang vir hom
was en vreesbevange vir hom was omdat hy haar geslaan het met hierdie
stok.  Hy het later ook toegegee dat onder
hierdie
omstandighede, die klaagster nie vrywilliglik met hom geloop het of
geslagsgemeenskap gehad het nie.
[57]
Ek is derhalwe oortuig dat op die beskuldigde se eie weergawe en op
die weergawe van die klaagster, H. C. dat hy wel die klaagster
teen
haar sin en teen haar wil haar van haar vryheid van beweging ontneem
het en haar ontvoer het op die betrokke dag.
[58]
Met betrekking tot die tweede aanklag en die derde aanklag, is ek ook
oortuig bo redelike twyfel dat as gevolg van die vrees
wat hy by haar
ingeboesem het, sy nie anders kon as om met hom geslagsgemeenskap te
hê nie.  Sy het nie veel van ‘n
keuse gehad nie en
dat hy dan geslagsgemeenskap gehad het met haar sonder haar
toestemming.  Verder dat hy deur die geweld
wat hy toegepas het
op haar, vir haar verder gedwing het om met hom geslagsgemeenskap te
hê.
[59]
Met betrekking tot die voorval van die 27 Februarie 2016, is dit
duidelik dat die beskuldigde ‘n geruime tyd gewoon het
in daar
stoor of pakkamer wat aan die agterkant van die huis was.  Hy is
die enigste persoon wat toegang gehad het en in beheer
was van
daardie pakkamer oor die naweek van Saterdag die 27ste Februarie 2016
tot Maandag, die 29ste Februarie 2016.  Die
beskuldigde ontken
dat hy teenwoordig was toe daar ontdek was dat die oorledene verdwyn
het.  Dit het hy nooit ontken toe
P. C. kom getuig het nie.
[60]
P. C. se getuienis was nie in geskil geplaas dat die beskuldigde
deurgaans daar op die persele was tot en met die oomblik toe
sy
ontdek dat die oorledene weggeraak het nie.  P. C. se getuienis
het op die oog af problematies voorgekom.  Veral waar
dit
teenstrydig is met die getuienis van Mnr Muller wat sê dat sy
aan hom meegedeel het oor wat sy waargeneem het op Maandag
29
Februarie 2016.  Toe hy gesê het dat sy vir hom meegedeel
het dat sy die beskuldigde vroeër die dag gesien het
met die
kombers waarin die oorledene in toegedraai was.
Dat
sy ook verder vir hom gesien het, terwyl hy een van die kamers in die
huis skoon gemaak het.
[61]
P. het ontken dat sy hierdie mededelings gemaak het aan Mnr Muller.
Sy sê sy was nie die betrokke dag by die huis
nie, maar by die
werk.  Ek is geneig om haar weergawe hieroor te aanvaar, want
dit strook met die getuienis van al die ander
getuies.  Hierdie
blyk duidelik na ‘n geval waar die getuie, Muller of hom misgis
het of haar verwar met ‘n ander
getuie wat duidelik net Ouboeta
kan wees.  Hoewel soos vermeld is daar sekere aspekte van haar
getuienis wat problematies
was, maar hierdie aspek van haar getuienis
was nooit ontken nie.
[62]
Daar is geen rede vir die hof om nie haar getuienis hieroor te
aanvaar nie, veral in die lig van die feit dat die beskuldigde
nooit
dit in geskil geplaas het nie.  Haar getuienis was ook dat die
beskuldigde in en uitgegaan het daar by die Wendy huis.
Dit was
ook nooit in geskil geplaas deur die beskuldigde nie, ten spyte van
die feit dat sy daaroor getuig het.  P. se getuienis
was
aanvanklik moeilik om te verstaan veral in die lig van die feit dat
sy nie kon gesien het hoe iemand die oorledene daar uit
die Wendy
huis kon geneem het nie. Dit op sigself is nie problematies nie.
Dit is duidelik dat sy die betrokke dag oorkant
die pad gesit het en
dat sy ook nog ‘n kind gehad het in haar sorg.  Daar is
geen rede om haar getuienis nie hieroor
te aanvaar nie.  Sy in
elk geval inkrimineer ook nie die beskuldigde direk met die pleging
van die misdaad nie.
[63]
Die verdere getuie wie kom getuig het is H..  H. se getuienis
dat daar wel ‘n geweldige stink reuk was op die aand
van die
28ste Februarie 2016, is ook nie in geskil nie en die hof aanvaar
haar getuienis hieroor.  Sy sê verder en dit
is gemene
saak dat daar in die pakkamer waar sy en die beskuldigde geslaap het,
‘n geweldige stink reuk was, tot die mate
dat hulle moes kruie
bossies gebrand het om ontslae te raak van die reuk.
[64]
Die verdere getuienis is die van Ouboeta. Sy getuienis het deurmekaar
oorgekom.  Die getuie het swaar gepraat as gevolg
van ‘n
beroerte wat hy gehad het.  Die getuie het ook ‘n karige
opvoeding.  Sy getuienis kon die hof beter
verstaan het nadat
die hof ‘n ondersoek ter plaatse gaan hou het.  Die hof
het nie verstaan hoe die perseël daar
uitgelê was nie, en
hoe die woonhuis in verhouding met die Wendy huis wat aan die
voorkant van die perseël was, geleë
was nie. Wat die hof
moeilik kon verstaan het is hoe Ouboeta kon gesien het of die kombuis
deur, kon oop gewees het as hy by die
hek was om met mense te gesels
op die oomblik wat hy sê die beskuldigde dan daar rondom die
huis was of binne die huis was.
[65]
Met die ondersoek ter plaatse kon ‘n mens duidelik sien van die
pad se kant dat die bo-kant van die kombuis deur uitsteek.
‘n
Mens kon duidelik gesien het of die kombuis deur oop of toe was.
Sodoende kon die hof sy getuienis beter verstaan.
Mnr L. se
getuienis verder was dat hy die beskuldigde waargeneem het en gesien
het dat hy ‘n swart sak by hom gehad het.
In die tyd toe
hy op pad was na die voorhek.  Die beskuldigde ontken dit.
Die hof moet dan Mnr L. se getuienis oor hierdie
aspek met
versigtigheid benader omdat hy ‘n enkel getuie is en dat hy
plek, plek onseker was van wat hy daar waargeneem het.
Sy
onsekerheid was nie so seer omdat hy nie geweet het waarvan hy praat
nie, maar omdat hy nie behoorlik aan die hof kon oorgedra
het wat hy
waargeneem het nie.
[66]
Mnr L. se getuienis alleenstaande sonder ander getuienis kom nie vir
my sterk genoeg oor nie, maar ek sal weer later by hierdie
aspek
uitkom.  As ‘n mens gaan kyk na die totaliteit van die
getuienis en die waarskynlikhede, steek daar waarheid in
hierdie die
getuienis van Mnr L..  Daar is ander aspekte en omringende
getuienis wat daarop dui, dat dit wat Mnr L. daar waargeneem
het, die
waarheid kan wees en die hof soos ek reeds gesê het, sal later
daarby uitkom.
[67]
Die verdere getuienis is die van die broer van die oorledene, J. C.
wat beskuldigde ook in geskil plaas en dit is met betrekking
tot die
bruin-room gestreepte kombers van Ouboeta wat hy gesien lê het
in die pakkamer agter die deur wat effens oop was.
Volgens hom
was dit opgerol toe hy daar die Sondag was om die okkapyp te gaan
haal. Die getuie was baie emosioneel, en was
baie omgekrap en kwaad
vir die beskuldigde oor die dood van sy suster. Dit mag wel ‘n
rede wees waarom hy beskuldigde moontlik
valslik kan inkrimineer. Wat
ook verder vreemd is, is dat H. en P. ook nie daai kombers daar
gesien het nie.  Dit mag wees
dat die kombers agter die deur was
en hulle nie dit kon gesien het nie.
[68]
Op die oog af beskou en kan die hof nie eindelik veel gewig op
hierdie getuienis plaas nie as gevolg van die feit dat hy ‘n

enkel getuie is met betrekking tot hierdie aspek en dat ‘n mens
sou verwag het dat H. en ook P. moes die kombers gesien het.

Maar ‘n mens moet onthou dat P. en H. nooit binne in die
pakkamer was die Sondag nie. H. het eers later die aand toe hulle

gaan slaap binne in die pakkamer gegaan.  Daar was ook nie lig
in die kamer nie.  Wat wel opvallend is, is die getuienis
van P.
dat sy op die Sondagmiddag toe sy geld wat sy versteek het naby die
tafel waar die emmer met die kombers in was, sy nie
die kombers
daarin opgemerk het nie. Dit plaas derhalwe die getuienis van J. in
‘n ander lig en die hof moet sy getuienis
gaan opweeg in die
lig van die totaliteit van die getuienis en die hof sal ook later
terugkom na hierdie aspek toe.
[69]
Nou as ‘n mens gaan kyk na die weergawe van die beskuldigde met
betrekking tot hierdie voorval, kom dit neer op ‘n
blote
ontkenning.  Die beskuldigde was glad nie ‘n goeie getuie
nie.  Hy het nie die hof beindruk nie as getuie
nie.  Hy
het ook nie die hof in sy vertroue geneem nie.  Sy weergawe is
hoogs onwaarskynlik as ‘n mens gaan kyk
na die volgende
aspekte;
[70]
Wat die hof vreemd vind in die eerste plek is dat hy nooit gehelp het
met soek na die oorledene nie, vanaf die Saterdag tot
die Maandag.
Sy getuienis is ook baie vaag en ontwykend hieroor.  Hierop het
hy gesê hulle het hom nie gevra nie.
Dan sê hy dat
hy maar eerder gedink het hy gaan maar daar bly en rook.  Dit is
eienaardige redes oor waarom hy nie gaan
help soek het vir die
oorledene nie en heeltyd was hy net in en om die pakkamer.
[71]
Wat die hof ook vreemd vind is dat toe hy die Sondag attent gemaak
was op die reuk wat daar in die pakkamer was, soveel so
dat hy moes
kruie daar gebrand het, hy nie moeite maak om te kyk waar die reuk
vandaan kom nie. Aanvanklik het hy gesê toe
hulle die middag al
die reuk gekry het, dat hulle gedink het dat dit is die hond wat so
ruik, maar later toe hy weer op die Sondagaand
agterkom, dat die reuk
nog steeds daar is, doen hy ook niks om te kyk waar dit vandaan kom
nie.
[72]
Later toe sê hy weer dat die reuk nie so erg was nie.
Maar as dit nie so erg was nie, waarom was dit dan nodig
vir hom om
kruie te brand en die volgende dag Jeyes Fluid te vat om die kamer
mee uit te was om ontslae te raak van die reuk?
Wat die hof ook
verder vreemd vind is dat hy, toe hy die pakkamer skoon gemaak het op
die Maandag om nou agter te kom waar die
reuk vandaan kom, net ‘n
klein gedeelte van die kamer skoon maak en hy los die agterste
gedeelte van die pakkamer en hy maak
ook nie dit skoon nie.  Hy
haal nie al die goed wat daarin was uit om dit skoon te maak nie.
Hierop gee hy weer ‘n
onsinnige antwoord dat hy net die
gedeelte skoongemaak het waar hulle geslaap het.
[73]
Dit kon net sowel gewees het dat die reuk gekom het van iets wat gelê
het verder agter in die kamer waar hy nie skoon
gemaak het nie.
Wat die hof ook verder vreemd vind as daar niemand anders was,
behalwe die beskuldigde en H. wat nou
die Sondagaand by hom geslaap
het, dat hy nie kon opgelet het dat daar bloed op die rekenaarskerm,
op die muur, asook op die reën
klere van V. L., was nie.
[74]
Die beskuldigde gee toe dat daar geen ander vreemde persone op die
perseël was vanaf die Saterdag toe die kind weggeraak
het, tot
die Maandag.  In die tyd was dit net hy wat toegang gehad het en
in en uit daai pakkamer beweeg het.  Hy was
ook teenwoordig die
Maandag toe die reuk nou verskuif het na die binnekant van die huis.
Dit wil voorkom asof al die getuies
wat kom getuig het, bekommerd was
oor die reuk en wou gaan kyk het waar die reuk vandaan kom.
[75]
Hy het ook nie gaan kyk en ondersoek instel waar die reuk in die huis
vandan kom nie.  Juis omdat hy ook geweet het van
die skerp
stink reuk in die pakkamer waar hy en H. die vorige aand geslaap het.
Wat verder eienaardig is, is dat toe daar ontdek
word dat die vreemde
reuk daar in die huis is, het die beskuldigde toe eers kwansuis begin
belangstel daarin om te begin soek vir
die oorledene.
[76]
Wat verder ook vreemd is, is dat indien ‘n ander persoon die
oorledene doodgemaak het, moes die persoon dit gedoen het
in die tyd
wat hy nie daar was nie en die persoon moes ook geweet het dat P. nie
daar was nie.
[77]
Hy gee verder toe dat dit kan wees dat hy om half drie nog daar kon
gewees het.  Maar as dit so was en hy nie betrokke
was by die
dood en verkragting van die oorledene nie, moes die persoon in die
tyd wat omtrent min of meer ‘n half uur was,
wat tussen die tyd
wat hy die perseel verlaat het totdat P. net voor drie ontdek het die
kind is weg, die kind uit die Wendy huis
geneem.  En verder in
die tyd haar twee keer verkrag het, aangerand en doodgemaak het.
Alles in die kort tydtjie voordat
P. daar aangekom het. Die persoon
moes dan die oorledene toegedraai het in die mat en daarna met die
kombers van Ouboeta, dit met
die draad wat in die pakkamer was
vasgemaak het. Alles binne die bestek van ‘n half uur of
hoogstens ‘n uur.
[78]
Verder moes die persoon die lyk in ‘n swart sak geplaas het en
binne in die huis geplaas het. Dit kon myns insiens nie
later gebeur
het nie, want die beskuldigde was vanaf die Saterdag middag so na
16h00, die hele Sondag en vir ‘n groot gedeelte
van die Maandag
teenwoordig in die pakkamer. Verder dit is duidelik dat op die
Saterdag die oorledene se liggaam nog nie in die
huis kon gewees het
nie, want P. het getuig dat hulle ook onder die beddens gesoek het.
Die moordenaar moes om toegang tot
die goed wat in die pakkamer
was, dit geneem het toe hy nie teenwoordig gewees het nie. Terwyl die
waarskynlikhede daarop dui dat
die persoon wat die oorledene
doodgemaak het, moes baie tyd tot sy beskikking gehad het, wat meer
was as die kort tyd wat hy nie
by die pakkamer was nie.
[79]
Dit is ook gemene saak dat die oorledene nie in die Wendy huis was op
daardie stadium nie.  Volgens sy weergawe was die
oorledene ook
nie daar in die pakkamer nie.  Wat verder eienaardig was dat toe
hy teruggekom het, hy niks opgelet het in die
pakkamer nie, veral in
die lig van die feit dat dit nie so ‘n groot pakkamer was nie,
dit was 900 meter in breedte en 3.2
meter in die lengte.  Hy gee
toe dat hy die persoon is wat die pakkamer die beste ken. Beter as
enige ander persoon en hy
nie agtergekom dat daar iets fout was in
die pakkamer nie.
[80]
Hy gee toe dat die oranje mat waarin die oorledene se liggaam gerol
was, uit die pakkamer kom.  Dat die kombers waarin
die oorledene
se liggaam toegedraai was, wat behoort aan Ouboeta (die room en bruin
gestreepte kombers) vasgemaak was met draad
wat in die pakkamer was.
[81]
Wat verder ook opvallend is, is dat die persoon wat dan nou die
oorledene doodgemaak het, moes eers die oranje kleurige mat
en
Checkers inkopies sak wat in die pakkamer was, gevat het.
Verder, die kombers wat aan die buitekant in ‘n emmer
net
oorkant die pakkamer waar die beskuldigde geslaap het, gevat het.
Dit alles gebruik het om die oorledene se liggaam in
toe te draai en
te verberg.  Daarna ook die draad wat in die pakkamer was waar
die beskuldigde geslaap het geneem het, om
alles mee vas te bind
terwyl die beskuldigde wie deurgaans daar was behalwe vir die kort
tydtjie wat hy weg was op Saterdag nie
daarvan bewus was nie.
Dit is onwaarskynlik dat so iets kon gebeur het.
[82]
Hy gee ook toe dat dit ook eienaardig is dat die persoon wat die
oorledene doodgemaak het en vir hom wil impliseer, dan die
liggaam
van die oorledene nie erens anders weg van die perseel gaan neergooi
nie maar dit daar los in die slaapkamer.  Hy
gee ook toe dat dit
onmoontlik sou gewees het dat iemand die liggaam van die oorledene
daar by die huis kon ingedra het sonder
dat Ouboeta dit sou opgemerk
het.  Veral omdat Ouboeta gewoonlik daar sit en televisie kyk en
dit sou gesien het.  En
dat indien die lyk daar geplaas moes
gewees hetsy die Saterdag of die Maandag dat Ouboeta daarvan bewus
sou gewees het.  Tensy
dit gebeur het op ‘n stadium toe
Ouboeta nie in die huis teenwoordig was nie.
[83]
Daar was geen direkte getuienis voor hierdie hof dat die beskuldigde
verantwoordelik was vir die ontvoering, verkragting of
die doodmaak
van die oorledene nie. Die Staat se saak berus op omstandigheids
getuienis. Indien die hof omstandigheidsgetuienis
evalueër, moet
die hof bevind dat daar genoegsame bewese feite is om ‘n
afleiding te regverdig.  Dit moet ook dan
die enigste redelike
afleiding wees.  In hierdie verband verwys die hof na die saak
van
R v Blom
1939 AD 188
op 202 – 203
wat die volgende
riglyne neergelê het.
(i)
die
afleiding wat die Staat bepleit met al die bewese feite versoenbaar
is
(ii)
geen ander
redelike afleiding uit daardie feite gemaak kan word nie.
Dit
is geykte reg dat die bewese feite sodanig moet wees dat dit alle
redelike afleidings uitsluit behalwe die een dat die beskuldigde
die
persoon is wie die misdaad gepleeg het. Dit is belangrik om daarop te
let dat ‘n afleiding slegs redelik is as dit in
ooreenstemming
met die bewese feite is.
[84]
In hierdie saak beskou die hof die volgende as die bewese feite:
Eerstens
dat die beskuldigde die
persoon is wat alleenlik gebly het in daardie pakkamer oor die naweek
van die 27ste Februarie 2016 tot en
met die 29ste Februarie 2016 en
hy was daar teenwoordig.  Dit word bevestig deur sy getuienis
dat hy die Saterdag daar was.
Ek aanvaar die getuienis van P.
dat hy daar was in daardie pakkamer en die enigste persoon wat daar
toegang gehad het tot die pakkamer
tot op die oomblik toe hulle
ontdek het dat die oorledene weggeraak het.
Tweedens
,
dat die oranje mat of stuk seil waarin die oorlende se liggaam
gedraai was, in die pakkamer was; die Checkers sak en ook soortgelyke

draad wat gebruik was om die kombers vas te maak om die oorledene se
liggaam ook in die pakkamer was.
Derdens
,
dat die kombers die room kleurige en bruin streep kombers van Ouboeta
waarin die oorledene se liggaam toegedraai was, regoor die
pakkamer
in ‘n emmer was waartoe die beskuldigde ook toegang gehad het.
Nie een van die ander persone op die perseël
het daai kombers
hanteer nie.
Vierdens
,
die oorledene moes aangerand gewees het en leed aangedoen gewees het
wat tot haar dood gelei het daar binne in die pakkamer as
gevolg van
die bloed wat op die muur gevind was, op die rekenaarskerm en op die
reën klere van V. L..  Dit kan nêrens
ander gewees
het nie.
Vyfdens
,
dit moes gebeur het op Saterdag 27 Februarie 2016 volgens die mediese
getuienis net na 12 uur en voor 2 uur en dit moes gebeur
het in die
tyd wat die beskuldigde daar was.
Sesdens
,
dat die oorledene se liggaam die aand van die 27ste Februarie 2016 en
ook deur die dag van die 28ste Februarie 2016 daar in die
pakkamer
moes gewees het.
Ek sê dit om die
volgende redes; omdat die beskuldigde die enigste persoon was wat
toegang gehad het tot daai pakkamer en
verder omdat daar al reeds op
die 28ste Februarie 2016 ‘n reuk teenwoordig was in die
pakkamer soos iets wat ontbind het.
Sewende
,
ook vir die verdere volgende rede omdat volgens die mediese getuienis
van die patoloog, Dr Abrahams daar knaagdiere begin eet
het aan die
vingertoppe van die oorledene, wat daarop dui dat sy eers in die
pakkamer vir ‘n geruime tyd was voordat sy na
die huis toe
verskuif was.
[85]
Dit is duidelik en daar is geen ander getuienis dat daar op die res
van die perseël ook muise was nie.  Daar was
‘n
teenwoordigheid van muise was in die pakkamer volgens Mnr Ockhuis die
ondersoekbeampte. Volgens hom, het hy die onlasting
en tekens van
muise daar gesien die Donderdag. Dit is duidelik en dit is hier waar
ek terugkom na die getuienis van Ouboeta, dat
die beskuldigde dan die
Maandag daai lyk verwyder het en binne in die huis gaan sit het.
[86]
Dit versterk die oog getuienis van Ouboeta, en dit word ook
ondersteun deur die getuienis van J. C..  Ek sê dit
om die
rede wat ek reeds genoem het.  Die reuk was van iets wat ontbind
het, was die Sondagmiddag en die Sondagaand daarin
die pakkamer.
J. sê hy het die kombers opgerol gesien in die pakkamer die
Sondag toe hy daar was.  Die middag
was daar ‘n reuk en
die aand was daar ‘n reuk in daai pakkamer.
[87]
Die Maandag middag het daai reuk verskuif na die huis toe.
Ouboeta sê hy het beskuldigde gesien met ‘n swart
sak
voor die kombuis deur.  Volgens die getuienis, was daar ‘n
swartsak onder die bed en daarna het hulle die kombers
gevind
waarbinne die lyk toegedraai was. Dit versterk en verleen waarheid
aan die getuienis van Ouboeta.
[88]
Die enigste redelike afleiding wat die hof kan maak uit die
omringende feite en omstandighede is dat die beskuldigde op die
laat
oggend en vroeg middag van die 27ste Februarie 2016 die oorledene uit
die Wendy huis gaan haal het.  Vir haar op die
een of ander
manier sonder dat P. agtergekom het, geneem het na die pakkamer, haar
daar verkrag het en toe dood gemaak het.
Die mediese getuienis
dui daar op dat die oorledene op ‘n manier gesterf het dat
niemand anders wat daar teenwoordig was
op die persele dit sou agter
gekom het nie.  Ek se dit om die volgende redes.  Eerstens,
die oorledene se mond aan die
binnekant het beserings opgedoen en
haar tande het in haar tandvleis ingesny wat daarop dui dat iemand
haar mond probeer toedruk
of toesmoor het. Tweedens, die hoof oorsaak
van dood was verwurging om die nek area wat verder daarop dui dat sy
nie kon geskree
het toe sy aangeval was nie.
[89]
Die mediese getuienis dui ook verder aan dat sy ‘n steekwond
aan die linkerkant van die bors opgedoen het wat die teenwoordigheid

van die bloed teen die muur van die pakkamer, die rekernaarskerm en
reenpak verduidelik het. Dit dui verder ook dat sy ‘n
besering
op haar kop opgedoen het.  Daar was intense swelling van die
skedel wat volgens Dr Abrahams dui op die toediening
van intense
geweld op die kop. Die hof is dan tevrede dat dit die beskuldigde is
wat op die 27ste Februarie 2016 die oorledene
daaruit die Wendy huis
uitgeneem het, daarna beseer het, verkrag het in haar vagina ook in
haar anus en daarna dood gemaak het.
[90]
Myns insiens het die Staat bewys hul saak bo redelike twyfel teen die
beskuldigde bewys.  Soos die beskuldigde toegegee
het verwys
alle vingers na hom toe. Daar is geen ander afleiding wat hierdie hof
kan maak nie.
Die beskuldigde word dan skuldig bevind op al
7 die klagtes soos ten laste gelê in die akte van beskuldiging
.
________________________
R.C.A.
Henney
Regter
van die Hoë Hof